وهابيون در سال 1216 هجري قمري به كربلا و نجف حمله كرده و مراقد اين دو شهر را ويران كردند. آنها همچنين عده زيادي از شيعيان را قتل عام كردند.

در حمله عبدالعزيز به شهرهاي حجاز در سال 1344 هجري قمري، وهابيون تمامي مشاهد، مزارها و گنبد ها را با خاك يكسان كردند كه از جمله آنها مي توان به گنبد عبدالله بن عباس در طايف،قبه هاي عبدالمطلب، ابوطالب، خديجه كبري وهمچنين خانه محل تولد پيامبر (صلي الله عليه آله و سلم)، محل تولد حضرت زهرا(س) در مكه و قبر منسوب به حوا در جده را اشاره كرد.

كشتارها و ويراني هايي كه وهابيون در سرزمين هاي اسلامي به ويژه مكه و مدينه مرتكب شدند و بر تعصب و كشاكش هاي فرقه اي ميان مسلمانان افزودند.

و از همه بالاتر خراب كردن معابر و معابد و آثار تاريخي مسلمين گذشته از اين كه از لحاظ ديني آنان را بدنام جلوه داد، از لحاظ فني و هنري نيز برچسب"ونداليسم" يعني پيروي از اصل تخريب آثار ذوقي را بر بدنامي آنان افزود.

وهابيون پس از قدرت گرفتن در عربستان سعودي تلاش هاي فراواني كردند تا آيين و انديشه هاي خويش را به ديگر كشورها و شهرهاي اسلامي توسعه دهند. تلاش وهابيون در ايام حج به منظور و ترويج عقايد و افكار خود باعث شد اين انديشه به صورت محدود به ديگر كشورها نيز صادر شود و علمايي مانند ابوبكر جابر الجزايري، ابن الباز، عبدالرحمان الطحان، الفوزان، العثمن والالباني ظهور يابند. در دوران معاصر نيز مذهب سلفيه وهابي از طرف علما و دانشمندان اسلامي مثل محمد عبده و اقبال توجه زيادي نشان داده شد.

هند، پاكسان، مصر، امارات، سوريه، كويت، عراق، يمن، سودان، قطر و فيليپين كشورهايي هستند كه انديشه هاي سلفيه وهابي در اين كشورها راه يافت . از مهمترين كشورهايي كه سلفيه وهابي در آن نفوذ فراواني يافت الجزاير است.

و اين روزنه اي كوچك بود براي شناخت انديشه هاي وهابيون